W najbliższy poniedziałek, o godzinie 12:00 w Sali Sesyjnej Urzędu Miasta Szczecin zostaną zaprezentowane wnioski z diagnoz oraz analiza SWOT, sporządzone...

czytaj dalej ...

               Na prośbę Prezydium Zarządu Głównego SARP zamieszczamy stanowisko Stowarzyszenia wraz z uzasadnieniem w sprawie nie udzielenia rekomendacji Konkursowi na budynek: "Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku"

czytaj dalej ...

W dniu 13 stycznia 2010r. na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie
z żalem pożegnaliśmy Koleżankę architekt Teresę Żywicką - Zimnicką.

               Teresa Żywicka - Zimnicka urodzona w Nowogródku na Wileńszczyźnie, studia architektoniczne ukończyła na Politechnice Gdańskiej.
              Podsumowując swoje dokonania zawodowe stwierdziła: Miałam szczęście przeżyć przygodę projektowania i realizacji we wszystkich skalach zrozumieć wzajemne zależności tak planowania przestrzennego (układy strukturalne), projektowania urbanistycznego (zespoły osiedli i miasta) oraz obiektów architektonicznych.
              Pierwszą pracę podjęła w Gnieźnie w pracowni urbanistycznej przy Planach Zagospodarowania Przestrzennego Zespołu Wiejskich Jednostek Osadniczych Powiatu Gniezno nagrodzonych przez Komitet Budownictwa, Urbanistyki i Architektury w Warszawie. Dalszą karierę zawodową i życie osobiste związała ze Szczecinem.
              Ponad 27 lat pracowała w Biurze Projektowo Badawczym Budownictwa Ogólnego Miastoprojekt Szczecin, gdzie między innymi brała udział w projektowaniu osiedli: Chrobrego w Gryfinie, Szeli w Dębnie Lubuskim, Dolny Taras Stare Miasto w Gryfinie, Bema Łobzie, Chemika B w Policach, Chopina w Stargardzie Szczecińskim, Stare Miasto w Wolinie, Pyrzyckie w Stargardzie Szczecińskim, Nowy Wolin, koncepcji zabudowy Starego Miasta w Kamieniu Pomorskim. Zaprojektowała największy budynek mieszkalno-usługowy w Szczecinie blok przy ul. Szafera w którym do dziś ma siedzibę, współzałożona przez Nią, rodzinna Pracownia Projektowa ATRIUM.
              Równolegle z pracą w Miastoprojekcie, sporządzała projekty wnętrz oraz kompozycji z drewna, metalu, kamienia i szkła, fontann, reklam, mebli i drobnych przedmiotów użytkowych w ramach Pracowni Sztuk Plastycznych. W roku 1983 uzyskała Status Twórcy, nadany przez Ministra Kultury i Sztuki. Przez wiele lat była członkiem Wojewódzkiej Komisji Urbanistyki i Architektury oraz Komisji Kwalifikacyjno Artystycznej SARP. W roku 1989 wyjechała na kontrakt do czeskiej Pragi, gdzie brała udział w projektowaniu praskiego lotniska.
              Ważną częścią Jej życia była praca w Zakładzie Rysunku Odręcznego Instytutu Architektury i Planowania Przestrzennego Politechniki Szczecińskiej, w którym w latach 70-tych i 80-tych prowadziła zajęcia ze studentami i współorganizowała plenery malarskie. Zamiłowanie do zawodu architekta zaszczepiła swoim obydwu synom, a do ostatnich dni uczyła rysunku swoje wnuki i pomagała studentom zwracającym się do niej po radę.
              Członkiem SARP była od zawsze. Z sukcesami brała udział w wielu konkursach urbanistycznych i architektonicznych, w tym:

na 40 tysięczne osiedle Nowy Wolin I nagroda, 1976 r.,

na 100 tysięczną dzielnicę Szczecin Północ Wzgórza Warszewskie II nagroda, 1977 r.

na Pasmo Zachodnie Aglomeracji Wrocławskiej dwa wyróżnienia,

na koncepcję programowo-przestrzenną kompleksowej renowacji kwartału nr 33 w Szczecinie I nagroda,1997 r.

na koncepcję architektoniczną zabudowy kwartału Starego Miasta Dąbia I nagroda,1999 r.

               Miała znakomite wyczucie rozwiązań funkcji, bezbłędnie ratowała mieszkania upośledzone przez wymogi sztywnych systemów prefabrykacji albo zdeformowane poprzez nawarstwione przebudowy historycznych budynków. Doceniali to zleceniodawcy, wracając z kolejnymi projektami komercyjnymi, a także projektami własnych mieszkań i domów.
              W ramach Pracowni Projektowej ATRIUM w latach 1991-2009 zajmowała się planowaniem przestrzennym oraz projektowaniem obiektów kubaturowych. Szczególnie upodobała sobie Świnoujście, w którym nie tylko opracowała plan szczegółowy zagospodarowania przestrzennego Śródmieścia, ale zaprojektowała wiele budynków mieszkalnych, handlowych, biurowych, sanatoryjnych i banków.
              O projektowaniu, swoim hobby i pasji tak napisała w swoich wspomnieniach: "...właściwie nie powinnam się naprzykrzać Panu Bogu, bo hojnie mnie obdarował, ale byłabym bardzo wdzięczna, gdyby znalazł dla mnie odrobinę miejsca na maleńką deseczkę kreślarską w niebie..."               

Koleżanka architekt Teresa Żywicka Zimnicka zmarła 7 stycznia 2010 roku. Pozostała pamięć o cenionym architekcie, a ponad wszystko o człowieku prawym, wielkodusznym i życzliwym.