II nagroda - praca nr 15

1. Zachowanie obowiązującej linii zabudowy ulicy Małopolskiej.
2. Szczególne zwrócenie uwagi na architektoniczne dowiązanie projektowanego budynku
filharmonii do szczytu istniejącego budynku przy ul. Małopolskiej 47 posiadającego wyrazisty neogotycki wystrój (Wojewódzka Komenda Policji).
a. Wysokością nawiązuje do wysokości kalenicy budynku przy ul. Małopolskiej 47
b. Architekturą:
      - w postaci pośredniego elementu nowego gmachu filharmonii, którego bryła wyróżniona materiałowo i kolorystycznie, przestrzennie nawiązuje ściśle do szczytu budynku przy ul. Małopolskiej 47. Dzięki temu uzyskano "wyłuskanie" z linii zabudowy (ulicy Małopolskiej, patrząc z kierunku wschodniego), "rdzenia" przestrzenno - funkcjonalnego filharmonii, który tworzy bryła sali koncertowej z kuluarami i wejściem głównym. Eksponowana centralna przestrzeń elewacji frontowej w całej okazałości, poprzez szklany hol wejściowy rozwiązany na wysokość 24 m, ukazuje bryłę sali koncertowej na jej pełną wysokość tj. 29 m
      - w postaci otwarcia na Plac Hołdu Pruskiego wnętrza przestrzeni kuluarów i bryły sali koncertowej. Bazą tej przestrzeni jest kawiarnia w roli otwartego salonu miasta dzięki przeszkleniu wysokości 20 m.
      - w postaci otwarcia na park poczekalni - holu dla artystów wysokości 9.50 m. Przeszklenie otwiera widok na zieleń parku odsłaniając zarazem korpus sali koncertowej. Zaprojektowany dla zieleni taras i widok z niego dają artystom możliwość miłego wypoczynku.
Filharmonii odsłoniętej z trzech stron poświęcono szczególną uwagę ponieważ:
      - dyspozycja przestrzenna zespołów funkcjonalnych i ich skala stanowiące w następstwie osnowę dla architektury będącej częścią tak eksponowanej przestrzeni miasta, mają pełnić równoważną, choć różną rolę z każdej ze stron.
      - oglądana z każdego kierunku powinna dopełniać otoczenie równie ciekawie, o każdej porze dnia i roku.
      - otwierając swoje wnętrza na miasto, na każdą z trzech stron, powinna być równie atrakcyjna co zapraszająca.
3. Teren przeznaczony pod gmach filharmonii ma 3 995 m2, pod zabudowę wykorzystano 3 440 m2. Pozostała wolna część terenu od strony północnej przeznaczona jest na zieleń

GŁÓWNE DECYZJE PROJEKTOWE ARCHITEKTURY WNĘTRZ

1. Umieszczenie kameralnej sali koncertowej pod dużą salą przy zachowaniu pełnego i skutecznego wyizolowania akustycznego, zarówno od parkingu, jak i od sceny dużej sali.
Ta świadoma decyzja podjęta została w trosce o uzyskanie jak najwłaściwszego funkcjonowania złożonego technologicznie obiektu i zapewnienia komfortu akustycznego przypadku jednoczesnego korzystania z dwóch sal koncertowych. Sale posiadają izolację obwodową. Są to pudła w pudle skonstruowane z odpowiednich do tego materiałów (cegła wełna mineralna, kurtyny-folia, drewniane pudła akustyczne). Izolowane akustycznie są również przewody wentylacji i klimatyzacji.
2. Zaprojektowano sale koncertowe pudełkowe - drewniane. Dużej sali koncertowej możliwość prowadzenia także koncertów multimedialnych w oparciu najnowszą technikę elektroniczną (dźwięk - światło - obraz). Szczelna akustycznie nad salą, niezależnie wentylowana, z ażurowym stalowym pomostem, jest w stanie przyjąć nieprzewidziane nawet dzisiaj urządzenia mechaniczne, które przyniesie czas. Modułowy, ruchomy sufit akustyczny (teraz 30 modułów nad sceną) może być zainstalowany nad całą salą koncertową (dalsze 30 modułów - możliwość zmiany kubatury).
3. Organy dużej sali koncertowej stanowią tło dla projekcji obrazu tworzącego klimat koncertu.
4. Portfenetry w tylnej ścianie dużej sali koncertowej podczas koncertu zamknięte są drewnianą żaluzją akustyczną i szklanymi drzwiami. W czasie przerwy otwarte automatycznie na balkony ukazują widok na Placu Solidarności.
5. Foyer boczne i frontowe doświetlone naturalnym światłem z wysokości, równej wysokości sali koncertowej. Ściana foyer wschodniego - obraz, lub projekcja o tematyce morskiej.

ROZWIĄZANIE FUNKCJONALNE

Program funkcjonalny filharmonii, jego skala i lokalizacja mają ścisły związek z otoczeniem wybranego miejsca pod jej budowę i funkcją bezpośredniej przestrzeni: ul. Małopolskiej otwartej
na Plac Solidarności, Plac Hołdu Pruskiego i park przy ul. Zygmunta Starego. Każda
z przytoczonych przestrzeni znalazła swoje uzasadnienie w rozwiązaniu funkcjonalnym. I tak:
1. Wejście główne od ul. Małopolskiej, główna bryła filharmonii z korpusem dużej sali koncertowej
Poziom 0 Hol, foyer (16), kasy (18), ochrona (19), szatnia publiczności (17), toalety publiczności (22), mała sala koncertowa (11, 12), kuluary małej sali (15), studio małej sali (13), obsługa małej sali (14), garderoby solistów (27), toalety artystów (34), wejście personelu - recepcja - komunikacja (50), magazyn instrumentów (31),magazyn małej sali (4), magazyn-strojenie fortepianu-zapadnia (4), kawiarnia z zapleczem (42)
Poziom +1 Hol - foyer (16), duża sala koncertowa (2, 3), poczekalnia artystów (5), magazyn dużej sali (4), toalety artystów (34), magazyn (46), pokoje pracowników administracyjnych (38), szatnie pracowników (39), toalety pracowników (40),pomieszczenie obsługi dużej sali koncertowej (9), komunikacja (50)
Poziom +2 Duża sala koncertowa (2), palarnia (32), toalety artystów (34), magazyn gospodarczy (46), pokoje pracowników administracyjnych (35, 36, 37), szatnie pracowników (39), pomieszczenie socjalne (41), toalety pracowników (40), komunikacja (50)
Poziom +3 Garderoba koncertmistrza (28), garderoba inspektora orkiestry (29), pokój dyrygenta (30), garderoby orkiestry (25), toalety artystów (34), magazyn (46), studio nagrań przy dużej sali koncertowej (8), pokoje pracowników administracyjnych (38), toalety pracowników (40), pokoje gościnne (43)
2. Wejście do kawiarni od ul Małopolskiej / od Placu Hołdu Pruskiego
Poziom 0
Kawiarnia z zapleczem na 120 miejsc otwarta na Plac Hołdu Pruskiego
3. Wejście dla personelu, recepcja od Placu Hołdu Pruskiego
4. Wejście do pomieszczeń technicznych od strony parku (dostępne od Placu Hołdu Pruskiego).
5. Ważny przestrzennie dla ul. Małopolskiej styk filharmonii z budynkiem Wojewódzkiej Komendy Policji rozwiązano dowiązując częścią gmachu filharmonii w postaci bryły w granicie polerowanym, ciemniejszym, formą nawiązującą do rysunku szczytu sąsiada. Bryła ta mieści w sobie:
Poziom 0
Wjazd do parkingu i do budynku filharmonii, śluza (45), śmietnik (47), sale prób (23),
Poziom +1
Bawialnia dla dzieci (20), sala konferencyjna (21), biblioteka, fonoteka (24), garderoby orkiestry (25), salonik (6), zaplecze saloniku (7), bufet pracowniczy-kiosk (33)
Poziom +2
Garderoby chóru (26)
Poziom +3
Wentylatornia (49)
6. Parking na 179 miejsc zlokalizowany jest na poziomie -1 i -2 pod całym obiektem.
7. Filharmonię obsługują 4 dźwigi. Obiekt dostępny dla osób niepełnosprawnych.

ROZWIĄZANIE ESTETYCZNE I PRZESTRZENNE FILHARMONII
Przyjęto zasadę wykorzystania poszczególnych zespołów funkcjonalnych do przestrzennego kształtowania architektury. Decyzja ta miała na celu uzyskanie klarowności i lapidarności
rozwiązania, oszczędnej estetyki w użyciu i operowaniu materiałem. W ten sposób filharmonia
staje się obiektem czytelnym dla użytkownika. Przestrzeń muzyki i przestrzenie
oddechu - krótkiego wypoczynku są zbliżone kubaturowo. Mają jednak odmienny klimat.
Te ostatnie korzystają z wartości otoczenia, które domaga się silnego dopełnienia architektonicznego.

KONSTRUKCJA
Budynek filharmonii zaprojektowany jest w konstrukcji żelbetowej, monolitycznej, słupowo-płytowej
i ściennej. Korpus sali koncertowej - ściany żelbetowe oddylatowane od ścian części okalającej.
Przykrycie dźwigarami stalowymi i płytami żebetowymi.
Ściany zewnętrzne piwnic realizowane w technologii żelbetowych ścian szczelinowych typu "barette". Fundamenty - płyta żelbetowa.

MATERIAŁ
Materiały zewnętrzne
- granit o fakturze groszkowanej i polerowanej, szkło - termiczne, bezbarwne w systemie planar (elewacja południowa, zachodnia i północna) mocowane do konstrukcji ze stali nierdzewnej, okna - w systemie struktury, szkło termoizolacyjne przydymione, szkło elewacyjne bezbarwne (elewacja północna na szerokości korpusu sali koncertowej) na perforowanych płytach stalowych (utrwalona rdza, lub miedzianych - zabezpieczonych przed patyną), korpus sali koncertowej (wszystkie ściany zewnętrzne w częściach wewnętrznych i zewnętrznych) - perforowane płyty stalowe (utrwalona rdza, lub miedzianych - zabezpieczonych przed patyną).

Materiały wewnętrzne
- podłogi: granit (poziom 0), drewno (okrętówka), spieki ceramiczne (pomieszczenia mokre, śmietnik), emulsja żywiczna (parkingi, pomieszczenia techniczne, śluza)
- ściany: żelbetowe, cegła pełna z rozbiórki, wełna mineralna, drewniany wystrój akustyczny (sale koncertowe), boazeria drewniana - panele perforowane typu GUSTAFS (poziom 0: ściany pomieszczeń w wewnętrznym obrysie korpusu dużej sali koncertowej), granit o fakturze groszkowanej i polerowanej ( zawinięcia ścian zewnętrznych do wnętrza), ceramika (pomieszczenia mokre)
- sufity: szczelne akustyczne- sztablatura gipsowa gr. 5cm pokryta folią lustrzaną (sale koncertowe), ruchomy strop akustyczny nad sceną - płyty szklane gr. 2cm z kopułkami ze sztablatury gipsowej gr. 5cm pokryte folią lustrzaną), perforowana płyta typu GUSTAFS (poziom 0, +1, pomieszczenia w wewnętrznym obrysie korpusu dużej sali koncertowej), sztablatura gipsowa gr. 5cm (sale prób), 2xpłyta fermacell (pozostałe pomieszczenia)

AKUSTYKA
Dla obu sal przewiduje się pełne wymagania akustyczne polegające na całkowitej dylatacji pudeł koncertowych od pozostałych części konstrukcji budynku. Ściany betonowe omurowane cegłą pełną gr. 25cm (najlepiej starej, z rozbiórki), z warstwy twardej wełny mineralnej gr. 20cm
i akustycznych ustrojów drewnianych o różnej budowie w zależności od lokalizacji wykończonych płytowo na półmat w kolorze rudym ( gr. 15-25cm). W dużej sali w obrębie sceny ściana falująca
z dyfuzorami po obu bokach i pod organami na całej szerokości. Sufity w obu salach szczelne - akustyczne (sztablatura gr. 5cm). Podłogi drewniane pudełkowe na legarach z twardą wełną mineralną ułożone na warstwie z cegły pełnej gr.12cm i 25cm. Ruchomy sufit akustyczny nad sceną - 30 płyt szklanych gr. 2cm z kopułkami ze sztablatury gipsowej gr. 5cm pokrytych folią lustrzaną daje możliwość ustawiania i nachylania dla różnych wymagań koncertowych.
Możliwość ruchomych, wysuwanych elementów ścian bocznych w obu salach. Duża sala koncertowa -13m3/widz + wykonawca, mała sala koncertowa -10m3/ widz + wykonawca

TECHNOLOGIA SCENY
Przewidziana jest: Technologia ogólna sceny, technologia oświetlenia oraz technologia łączności inspicjenta. Zapewnią one wymagania dla współczesnych potrzeb prowadzenia również koncertów multimedialnych, a forma rozwiązania organów stwarza dodatkowo możliwość projekcji obrazu będącego tłem dla wydarzeń muzycznych (o ile taka potrzeba się nadarzy). Przewidziano
również możliwość nagłośnienia sali. Pomieszczenia tylnej ściany sali koncertowej stanowią uzupełnienie techniczne szerokich możliwości jej wykorzystania.

http://www.now.com.pl/  |  wizualizacje  |  praca następna  |  strona SARP


wiualizacje