Urodził się 24 maja 1927r. w Warszawie. Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Do Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej przystąpił 29 marca 1952r. Pełnił funkcję Prezesa Oddziału Szczecińskiego SARP w latach 1954-1956, aktywnie uczestniczył w pracach Stowarzyszenia jako członek Zarządu, a także jako przedstawiciel Kolegium Sędziów Konkursowych Oddziału.

Aktywnie uczestniczył w działalności Towarzystwa Urbanistów Polskich, którego był Prezesem również w bieżącej kadencji. Został laureatem Wojewódzkiej Nagrody za wybitne osiągnięcia w dziedzinie upowszechniania kultury. Pełnił obowiązki Inspektora Konserwatorskiego w Ministerstwie Kultury i Sztuki, Kierownika Pracowni Projektowej w Pracowni Konserwacji Zbytków, Kierownika Oddziału Architektury w Wydziale Budownictwa i Architektury PWRN, Głównego Projektanta odbudowy Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie. Wiele lat swojej pracy związał z Politechniką Szczecińską - m.in. jako dyrektor Instytutu Architektury i Planowania Przestrzennego, prodziekan i prorektor.
Jest autorem kilkudziesięciu opracowań studialnych i projektowych w zakresie historycznej architektury i urbanistyki m.in. projektu odbudowy Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie, bazyliki archikatedralnej p.w. św. Jakuba i renowacji kościoła św. Jana w Szczecinie, kościoła Mariackiego w Stargardzie Szczecińskim, zespołów staromiejskich w Trzebiatowie i Moryniu. Wśród nich projekt odbudowy Zamku Książąt Pomorskich oraz prace dotyczące restauracji Starego Miasta w Trzebiatowie uzyskały nagrody Ministra Kultury i Sztuki oraz Rektora Politechniki Szczecińskiej. Opublikował wiele prac naukowych z dziedziny ochrony i konserwacji zabytków, a także brał udział w sesjach i sympozjach dotyczących problematyki konserwatorskiej.
W naszej pamięci pozostanie jako wielki autorytet dla kilku pokoleń architektów a także jako wybitny praktyk w dziedzinie konserwacji zabytków architektury i urbanistyki.

O Stanisławie Latourze słów parę.

Od dobrych paru lat nie byłem w Szczecinie i cieszyłem się, że z okazji wykładu, który tam miałem mieć, zobaczę jak się rozwija miasto i jak mają się od dawna nie widziani Koledzy. W wypełnionej sali "Klubu 13 Muz" zobaczyłem w pierwszym rzędzie Stanisława Latoura. Ponieważ do rozpoczęcia wykładu było jeszcze trochę czasu podszedłem, aby - choć krótko - porozmawiać. Łączyło mnie z Nim wiele wspomnień z dawnych czasów, kiedy był prezesem szczecińskiego oddziału SARP (1954-1956) a także z pierwszej sarpowskiej autokarowej wyprawy do Francji w roku 1956, którą prowadziłem. Wspominam o tym wyjeździe, ponieważ wytworzył on między jej uczestnikami przeżywającymi wspólnie wielką życiową przygodę, doznających fascynacji nowoczesną a niedostępną w kraju nowoczesną architekturą - specyficzną trwałą więź. Do dziś, kiedy spotykam nielicznych już uczestników tamtej wyprawy wracają wspomnienia i ożywia się ta właśnie niecodzienna więź. Nic dziwnego więc, że przypomnieliśmy sobie i ten dawny czas. Pytałem oczywiście o zdrowie. Zauważyłem też, że Jego Dom Księży Pallotynów, przytulony do kościoła św. Jana Ewangelisty w Szczecinie znakomicie się spatynował. Nas obu zresztą pokryła też niezła patyna. Wymiana tych słów była krótka, bo czas było na wykład., ale to była nasza ostatnia rozmowa. Zaskoczeniem była dla mnie wiadomość o Jego śmierci, która dotarła do mnie po powrocie do Warszawy. Zobaczymy się jeszcze na Powązkach !